Pracownia Projektowania Konceptualnego

Program Pracowni Projektowania Konceptualnego jest efektem kilku lat doświadczeń dydaktycznych. Praktyki wyniesionej z przeprowadzania zajęć Projektowania Eksperymentalnego na kierunkach wzorniczych kilku uczelni. Własne doświadczenia projektowe w zderzeniu z pracą dydaktyczną pozwoliły na skrystalizowanie założeń programowych Pracowni Projektowania Konceptualnego Akademii Sztuki w Szczecinie.

Program Pracowni ma na celu zachęcić studentów do niesztampowego myślenia w projektowaniu. Ćwiczenia w dużej mierze nastawione mają być na eksperyment, konstruktywną zabawę, szukanie nietypowych i nieoczywistych rozwiązań. W poszukiwaniu odpowiedzi projektowych często wykorzystywany będzie przypadek i losowość. Narzucony proces projektowy ma uzmysłowić przyszłym projektantom rożne, niekonwencjonalne punkty startu w dochodzeniu do innowacyjnego rozwiązania.

 

Pracownia Projektowania Konceptualnego to miejsce, które ma na celu pobudzanie kreatywności młodych ludzi, odblokowywanie myślenie na temat funkcji przedmiotów, szukanie rozwiązań usprawniających codzienne funkcjonowanie w zderzeniu z przemyślanym, służącym tej funkcji kształtem.

Efektem rozważań za każdym razem będą wykonane przedmioty, makietowane na zasadzie atrapy w początkowej fazie nauki, ale przede wszystkim w pełni funkcjonalne prototypy na drugim i trzecim roku. Ważnym etapem pracy ze studentami będzie projektowanie pod potencjalną produkcję w krótkich seriach, z świadomością problemów wdrożeniowych, wykorzystywanych materiałów, technologii, z otoczką marketingową włącznie.

Student po takim kursie powinien nabrać odwagi i zdolności do elastycznego widzenia i traktowania przedmiotów. Ważnym elementem procesu projektowego będzie krytyczne i filozoficzne spojrzenie na odgrywane role człowieka w otaczającym go społeczeństwie. A co za tym idzie w budowaniu niezbędnej infrastruktury, użytkowego zaplecza. Zadawane będą pytania o zapewnienie niezbędnego minimum zarówno odpowiadającego na potrzeby tak funkcjonalne jak i estetyczne.

Nie bez znaczenia ma być czysto wizualny odbiór powstałych projektów. Z jednej strony powstała forma ma być dopełnieniem myśli projektowej w zakresie funkcji. Z drugiej zaś, wyabstrahowany kształt powinien się bronić jako autonomiczne dzieło, odpowiadać na wyrafinowane potrzeby estetyczne.

Uzupełnieniem projektów będzie wykonywana dokumentacja fotograficzna oraz działania multimedialne. Ukazujące kontekst lub uzupełniające powstałe prace o warstwę mniej oczywistą, komentującą, pozostawiające pole na interpretację.