III Pracownia Rysunku

Kartka została już tak ściśle wypełniona znaczeniami ze świata wyobraźni, że niewiele miejsca pozostaje dla nowych znaczeń, niewiele już wartości można dodać, jeśli nie chce się powtarzać tych samych gestów, tych samych treści wyrażonych w podobnych formach. Obraz nie mieści się w swoich granicach. Jest to konsekwencja z jednej strony – dopełniania się w swoich znaczeniach i celach sztuki, która ten obraz konstytuuje w pełnej relacji do otaczającej rzeczywistości, która zmienna i ewoluująca nie może poddać się sztywnym ograniczeniom statycznej formy. Owo niemieszczenie się w swoich granicach jest nie tylko właściwością współczesnej sztuki, ale również jej przywilejem. Sztuka realizuje się także poza formalnie określonymi granicami. Wyjście poza kadr będzie więc penetrowaniem terenów jakby wyjętych spod prawa obrazu (formy przestrzennej) anektowanie tych obszarów do wyłącznej naszej dyspozycji. W ten sposób zdobywa ona nowe tereny do doświadczeń nie tylko formalnych i dzięki temu może poddawać się samoweryfikacji w kontakcie z rzeczywistością. Jest to również poligon sprawdzania technicznych możliwości narzędzi, którymi wspomaga się artysta w swojej pracy. Świadome i celowe przekraczanie owych wyznaczonych obrazem (formą) granic staje się we współczesnej sztuce jednym ze sposobów adekwatnego wyrażenia stosunku artysty do ewoluującej rzeczywistości; stanowi sposób na poznanie i przetworzenie reguł, tę rzeczywistość ustanawiających. Jest to ujawnienie jeszcze jednej możliwości sztuki. Jeśli wierzy się w potrzebę i sens sztuki, to również wierzyć wolno, że takich możliwości jest nieskończenie wiele. Przekraczanie sztywnych ograniczeń, korzystanie z wszelkich możliwych mediów w wypowiedzi rysunkowej to przywilej studenta, tworzenie studentom takich możliwości to zadanie pracowni.

 

Rysując – nadając kształt wizualny pamiętajmy, że:

-       Rysunek może być doskonaleniem warsztatu,

-       Rysunek może być doskonaleniem ręki rysującego,

-       Rysunek może być doskonaleniem myślenia plastycznego,

-       Rysunek może być śladem,

-       Śladem myśli,

-       Śladem ręki wykonującej ruch,

-       Śladem wybranego przedmiotu – dokonanego przez przedmiot,

-       Może być, pierwszym odruchowym zapisem koncepcji,

-       Może być zapisem najprostszym, najszczerszym,

-       Rysunek nie zna i nie ma granic,

-       Każde narzędzie jest dobre,

-       Rysunek może być opisem natury,

-       Niekiedy jest to sposób na doskonalenie zręczności ręki, ale wówczas może nie doskonalić myślenia, ani nie rozwijać twórczo,

-       Rysunek może być analizą różnych rodzajów rysunku,

-       Rysunek może służyć do analizy elementów rysunku,

-       Rysunek może być analizą motywów powstawania rysunku,

-       Rysunek może być opisem procesu powstawania rysunku,

-       Rysunek może być zapisem zmienności czasu i otoczenia, miejsca powstawania rysunku,

-       Rysunek może być środkiem komunikacji niewerbalnej,

-       Rysunek może służyć do opowiadania o swoim świecie, swojej rzeczywistości, którą każdy z nas tworzy w swojej wyobraźni, i o której opowiada w różny sposób,

-       Interesuje nas to opowiadanie przy pomocy rysunku,

-       Interesuje nas to opowiadanie, fabuła wolna od potocznej literackości, od łatwych metafor, banalnych znaków, symboli, rekwizytów.

 

 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow
 
arrow