HK | Przyszłość, której nie było, przeszłość, której nie będzie

Hanna Kaszewska
Przyszłość której nie było
Przeszłość, której nie będzie

20.03.2018 rok
godzina 19:00

-------------------------------------------------------------------------

Miałam być lekarzem, architektem, pisarzem. 
W latach 60’ mieliśmy walczyć z kosmitami, w połowie lat 80’ po raz pierwszy odwiedzić Wenus. Budynki w Nowym Jorku miały mieć po 250 pięter. Mieliśmy być w stanie oglądać sny drugiej osoby niczym film.

Takiej przyszłości nigdy nie było. 

Nigdy nie opowiem nikomu o długich godzinach spędzonych na stażu w szpitalu. Nikt nie będzie wspominać, że to w 1968 roku dowiedzieliśmy się, że nie jesteśmy sami we wszechświecie.
Wszystkie te pomysły i wyobrażenia nie tracą przez to na znaczeniu. W którymś momencie każda z tych fantazji była prawdą. 
Porzucone marzenia i niespełnione przepowiednie stanowiły kiedyś podstawę działania. Inspirowały. Popychały do przodu. 
Doprowadziły nas tu. Doprowadziły do teraz.

Warto zachować je w pamięci.

Przyszłość, której nie było, przeszłość, której nie będzie to wydarzenie stanowiące hołd dla klasyki gatunku science-fiction. Wystawa rysunku stanowi w rzeczywistości pretekst do rozmowy na temat różnych możliwych przyszłościach. 


Projekt wspierany przez Wydział Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie.
Przestrzeń udostępnia Fundacja Artmosphere.
Wydarzenie współfinansowane przez Miasto Szczecin. 

-------------------------------------------------------------------------

Hanna Kaszewska (1989) - absolwentka Psychologii oraz Edukacji artystycznej w zakresie sztuk plastycznych. Obecnie studiuje na Akademii Sztuki w Szczecinie. Posługuje się różnymi mediami. Ilustracje jej autorstwa można było oglądać w Galerii Schody w Warszawie oraz w Galerii Perfex w Poznaniu, a także w publikacjach takich jak K-MAG, czy Girls to the Front. Finalistka 12. edycji festiwalu inSPIRACJE, festiwalu Młode Wilki 17 oraz Międzynarodowego Festiwalu Filmowego ZOOM 2018. W swoich pracach podejmuje tematykę zdrowia psychicznego, polityki oraz istotnych dla niej problemów społecznych. Sztukę traktuje też jako formę autoterapii i narzędzie poznawania świata.
 
arrow
 
arrow